De klant die voor je staat, lijkt wel een beetje op jou. Het klikt meteen en jullie raken aan de praat. Hij komt voor een nieuwe keuken, dus op een gegeven moment pakken jullie de lijst met mogelijkheden erbij.
‘Deze oven heeft een stoomfunctie, maar die wil je vast niet. Je betaalt er behoorlijk voor en hoe vaak gebruik je zoiets nou?’
Het gesprek loopt zo makkelijk dat je amper merkt hoeveel van je eigen mening er in je advies zit. Voor jou zou die stoomfunctie het geld niet waard zijn. Maar je hebt nog niet gevraagd hoe je klant kookt.
Vanuit welk referentiekader geef je advies?
Je referentiekader is de manier waarop je naar iets kijkt, gevormd door je ervaringen, gewoontes en wat jij belangrijk vindt. Jij vindt een oven met stoomfunctie misschien overbodig omdat je thuis prima uit de voeten kunt met een gewone oven. Voor je klant kan die functie juist een van de redenen zijn om een ander model te kiezen.
Ook als het gesprek vertrouwd voelt, weet je pas wat iemand wil besteden als je het bespreekt. En een budget vertelt je nog niet waaraan iemand dat geld wil uitgeven. De ene klant kiest liever eenvoudigere kastfronten om ruimte te houden voor betere apparatuur. De ander verdeelt hetzelfde bedrag heel anders.
Als jij net uitgebreid hebt uitgelegd waarom een functie overbodig is, moet de klant tegen jouw advies ingaan om te zeggen dat hij die eigenlijk graag wil. Hij kan ook meegaan in je voorstel en later twijfelen. Of zeggen dat hij er nog even over nadenkt en uiteindelijk ergens anders bestellen.
Hoe pas je de NIVEA-methode toe?
NIVEA staat voor Niet Invullen Voor Een Ander. Bij een keukenadvies begint dat met vragen hoe iemand de keuken gebruikt, voordat je bepaalt welke opties het bespreken waard zijn.
Stel een open vraag en geef de klant tijd om te antwoorden. Open vragen beginnen vaak met wat, hoe, welke, waar, wanneer, wie of waarom. Je kunt ook zeggen: ‘Vertel eens hoe je je keuken op een gewone doordeweekse dag gebruikt.’ Met zo’n vraag nodig je iemand uit om iets te vertellen. Wacht het antwoord af, ook als het even stil blijft.
Vraag door op wat je hoort. Zegt je klant dat hij vaak kookt? Dan weet je nog niet welke apparatuur handig voor hem is. Vraag bijvoorbeeld: ‘Wat maak je meestal?’ of ‘Wat mis je bij je huidige oven?’ Zijn antwoord kan veranderen welke opties jij laat zien.
Leg uit wat een optie doet en wat die kost. Vertel wat de klant erbij krijgt, wat hij daar in de praktijk aan heeft en wat het prijsverschil is. ‘Dat kost €400 extra’ geeft de klant informatie. Met ‘Dat is wel duur voor wat je krijgt’ geef je ook jouw oordeel mee. Vraag eens ‘Wat zou dit voor jou toevoegen?’ en geef de klant de tijd om daarover na te denken.
Of je nu een product verkoopt of een dienst aanbiedt, je kunt nog steeds een duidelijk advies geven. Koppel het aan iets wat de klant zelf heeft gezegd. Als je kunt uitleggen welke wens je met jouw voorstel oplost, kan de klant zelf bepalen of die oplossing het geld waard is.